خطرناک‌ترین جنگنده جنگ جهانی دوم (عکس)

جنگنده مسرشمیت Me ۲۶۲ که به موتور جت مجهز بود، در سال ۱۹۴۲ برای نخستین‌بار به پرواز درآمد و در دوره‌ای که موتورهای پیستونی استاندارد صنعت هوانوردی بودند، آلمان را سال‌ها جلوتر از زمان خود قرار داد.

ژوئیه ۲۰۲۲ مصادف با هشتادمین سالگرد نخستین پرواز جنگنده مسرشمیت Me ۲۶۲ با استفاده از موتورهای جت است. هواپیمایی که در دوره‌ای که موتورهای پیستونی استاندارد صنعت هوانوردی محسوب می‌شدند، بسیار جلوتر از زمان خود قرار داشت.

به گزارش خبرآنلاین، توسعه این جنگنده از اواخر دهه ۱۹۳۰، یعنی پیش از آغاز جنگ آلمان با نیروهای متفقین، آغاز شد. با این حال، پیچیدگی طراحی باعث شد روند توسعه آن طولانی شود و Me ۲۶۲ سرانجام در آوریل ۱۹۴۴، یعنی تنها یک سال پیش از سقوط برلین، برای ورود به نبرد آماده شد.

با وجود این، در مدت کوتاهی بیش از ۱۴۰۰ فروند از این جنگنده ساخته شد. Me ۲۶۲ تأثیر قابل توجهی بر دشمنان خود گذاشت چراکه از تسلیحات قدرتمندتر و عملکرد پروازی برتری نسبت به رقبای خود برخوردار بود.

برآوردهای محافظه‌کارانه تعداد هواپیماهای متفقین سرنگون‌شده توسط Me ۲۶۲ را حدود ۵۵۰ فروند اعلام کرده‌اند، هرچند برخی برآوردها این رقم را به‌مراتب بیشتر می‌دانند.

با این حال، این جنگنده در اواخر جنگ و در تعداد بسیار محدودی وارد خدمت شد و به همین دلیل نتوانست روند عملیات هوایی را به نفع آلمان تغییر دهد. در همین دوره، شهرهای آلمان در معرض حملات گسترده بمب‌افکن‌های آمریکایی و بریتانیایی قرار داشتند. حملاتی که شامل بمباران‌های آتش‌زا با استفاده از ناپالم بود. درسدن یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های این حملات بود که در نتیجه ناتوانی آلمان در دفاع مؤثر از حریم هوایی خود، با ویرانی گسترده مواجه شد.

جنگنده مسرشمیت

تاکتیک متفقین برای مقابله با Me ۲۶۲

تاکتیک‌های نیروهای متفقین برای مقابله با Me ۲۶۲ شباهت قابل توجهی به روش‌هایی دارد که در قرن بیست‌ویکم نیز انتظار می‌رود ارتش‌هایی که از نظر عملکرد جنگنده‌ها در سطح رقبای خود نیستند، یعنی هدف قرار دادن باندهای پروازی و زنجیره لجستیکی دشمن برای جلوگیری از انجام عملیات هوایی از آنها استفاده کنند.

فرودگاه‌هایی که جنگنده‌های پیشرفته Me ۲۶۲ در آنها مستقر بودند، به اهداف اولویت‌دار حملات هوایی بریتانیا و آمریکا تبدیل شدند. هم‌زمان، نابودی اقتصاد، مسیرهای تأمین و صنایع آلمان در اثر حملات هوایی باعث ایجاد مشکلاتی از جمله کمبود سوخت، مواد اولیه و قطعات یدکی شد.

پس از پایان جنگ، ویلی مسرشمیت، طراح این جنگنده و مدیر شرکتی که آن را توسعه داده بود، برای مدت کوتاهی زندانی شد. همچنین او از تولید هواپیماهای رزمی برای دولت آلمان غربی پس از جنگ منع شد.

مسرشمیت بعدها یک جنگنده دیگر را نیز طراحی کرد؛ هواپیمای Helwan HA-۳۰۰ برای نیروی هوایی مصر که آخرین پروژه او در زمینه طراحی جنگنده محسوب می‌شد. با این حال، این هواپیما نتوانست مانند Me ۲۶۲ جایگاهی در سطح پیشروترین جنگنده‌های جهان به دست آورد.

جت‌ها چگونه به یک عامل تعیین‌کننده تبدیل شدند؟

جنگنده‌های جت در جنگ جهانی دوم نتوانستند به عاملی تعیین‌کننده در دفاع هوایی تبدیل شوند، اما در جنگ کره شرایط تغییر کرد. در آن جنگ، جنگنده شوروی MiG-۱۵ که در اختیار چین و کره شمالی نیز قرار داشت، با بهره‌گیری از طراحی جدید بال پس‌گرا با زاویه ۳۵ درجه، توانست بمب‌افکن‌های آمریکایی را وادار کند حملات خود را عمدتاً به شب محدود کنند.

در اواخر دهه ۱۹۴۰، چنین هواپیماهایی عملاً جنگنده‌های دارای بال مستقیم یا بال‌های با پسگرایی اندک، از جمله Me ۲۶۲ و نمونه‌های نزدیک آمریکایی آن یعنی F-۸۰ و F-۸۴ را کاملاً منسوخ کرده بودند.

در جریان جنگ کره، شهرهایی مانند سینویجو نیز مانند درسدن در جنگ جهانی دوم هدف حملات گسترده ناپالم قرار گرفتند. با این حال، MiG-۱۵ توانست کاری را انجام دهد که Me ۲۶۲ در جنگ جهانی دوم قادر به انجام آن نبود. این جنگنده با وارد کردن خسارات قابل توجه به بمب‌افکن‌ها، تأثیری واقعی و راهبردی بر روند جنگ بر جای گذاشت.

منبع: militarywatchmagazine

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

کشورهایی که بیشترین سهم از تولید ناخالص داخلی را صرف آموزش می‌کنند (+ اینفوگرافیک)

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل