چرا درِ باک در تمام خودروها جای ثابتی ندارد؟

شاید تا به حال هنگام ورود به پمپ بنزین متوجه شده‌اید که در باک خودروی‌تان در سمت مخالف پمپ قرار گرفته است. این موضوع صرفاً یک بدشانسی نیست بلکه نتیجه مستقیم تصمیمات پیچیده مهندسی در خطوط تولید جهانی است.

بسیاری از رانندگان تصور می‌کنند محل در باک به چیدمان موتور یا جهت فرمان خودرو بستگی دارد. حقیقت فنی این است که در باک بر اساس فضای زیر بدنه تعیین می‌شود. مهندسان خودرو از اصطلاح بسته‌بندی برای چیدمان قطعات زیر اتاق استفاده می‌کنند. باک سوخت باید از قطعات داغ اگزوز، بازوهای سیستم تعلیق و ساختار ضربه‌گیر بدنه فاصله داشته باشد.

به گزارش خبرآنلاین، لوله سوخت رسان باید مسیری ایمن و بدون پیچ و خم‌های اضافه داشته باشد تا سوختگیری سریع و بدون بازگشت انجام شود. بنابراین هر مدلی که در آن مهندسان فضای خالی بیشتری در یک سمت پیدا کنند در باک را همان‌جا طراحی می‌کنند.

نبرد سنت‌های آلمانی و ژاپنی

برندهای ژاپنی مانند تویوتا و هوندا به طور سنتی سمت چپ را ترجیح می‌دهند. این انتخاب با جهت رانندگی در کشور ژاپن همخوانی دارد. در مقابل آلمانی‌ها تمایل دارند در باک را در سمت شاگرد قرار دهند. این موضوع ریشه در تاریخ ایمنی دارد.

در کشورهای با جهت حرکت راست، در باک سمت شاگرد باعث می‌شود راننده هنگام سوختگیری در کنار جاده، از ترافیک عبوری فاصله ایمن داشته باشد. امروزه با پلتفرم‌های جهانی این سنت‌ها کمرنگ شده‌اند و راحتی تولید در کارخانه اولویت پیدا کرده است.

عامل تأثیرگذاراولویت مهندسینقش در تعیین محل در باکفضای زیر بدنهبسیار بالااصلی‌ترین تعیین‌کننده مسیر لولهایمنی حاشیه جادهمتوسطموثر بر مدل‌های قدیمی‌ترتولید انبوهبالااستانداردسازی برای پلتفرم جهانی

پیکان کوچک روی صفحه کیلومتر

شاید جالب باشد بدانید که اکثر خودروهای مدرن از دهه نود میلادی به بعد یک راهنمای مخفی دارند. به آیکون پمپ بنزین در صفحه کیلومتر دقت کنید. یک فلش کوچک در کنار آن وجود دارد که جهت دقیق در باک را نشان می‌دهد. این ویژگی کوچک یکی از هوشمندانه‌ترین جزئیاتی است که رانندگان حرفه‌ای همیشه از آن استفاده می‌کنند تا در پمپ بنزین دچار اشتباه نشوند.

آیا در آینده استانداردسازی می‌شود؟

در دنیای خودروهای احتراقی تغییر محل در باک برای خودروسازان هزینه بسیار سنگینی دارد. این تغییر به معنای طراحی مجدد پنل‌های بدنه و تغییر فرآیند قالب‌گیری فلزات و بازنگری در ساختار ایمنی است. بنابراین تا زمانی که خودروهای بنزینی و دیزلی در جاده‌ها هستند، این آشفتگی دلپذیر در طراحی ادامه خواهد داشت.

برخلاف خودروهای برقی که در آن‌ها پورت شارژ به یک المان مهم در طراحی ظاهری تبدیل شده است، در باک همچنان قربانی مهندسی فضایِ زیرِ بدنه باقی خواهد ماند. این تفاوت‌ها شاید کمی آزاردهنده باشند اما یادآور این نکته هستند که هر خودرو یک پروژه مهندسی مستقل است که برای بهینه‌ سازی فضا طراحی شده است.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

فریا نادری: حرف مفت است

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل