نامه یک پلنگ به خانم ابتکار (طنز)

ایسنا - طنز روز 

خانم ابتکار

رییس محترم سازمان حفاظت محیط‌زیست

سلام

پلنگی هستم پنج‌ساله از لرستان که به تازگی چند قلاده از برادران و خواهرانم را در لرستان و سراسر ایران از دست داده‌ام و حالا از سر ناچاری دست به دامان شما شده‌ام. ابتدا از این فرصت استفاده می‌کنم و یادی می‌کنم از پلنگ فقید تنکابن که بزرگ همه ما بود و شکارچیان غیرمجاز اول یک دست او را بریدند و بعد با گلوله نخاعش را قطع کردند. همچنین یاد می‌کنم از پلنگ دلاور خراسان شمالی که غیورانه با گروهی از سگان سلفه‌ شکارچیان غیرمجاز تا آخرین قطره خون جنگید و درگذشت. همچنین گرامی می‌دارم خاطره همه پلنگ‌هایی را که در اثر تصادف با ماشین از میان ما رفتند. واقعا که رانندگی این مردم عجیب و غریب است! البته درخواست من از شما درباره رانندگی مردم نیست، چون به قول خرسی که چند روز پیش دیدمش، این مردم توی رانندگی به خودشان رحم نمی‌کنند چه رسد به ما که حیوانیم!

خانم ابتکار، می‌دانم این روزها به‌شدت درگیر حل مسأله دریاچه ارومیه، از بین رفتن جنگل‌های شمال، آفت زدن بلوط‌های زاگرس، حل مشکلات قضایی برخی محیط‌بانان، قاچاق و شکار غیرمجاز دیگر حیوانات هستید. همچنین می‌دانم حفاظت از نسل عموزاده‌های‌مان یعنی پوزپلنگ را پی‌گیری می‌کنید که واقعا حمایت شما از یوزها قابل تقدیر است و خود ما هم خیلی نگران عموزاده‌های‌مان هستیم که از ما کوچک‌ترند و نیاز به حمایت بیش‌تری دارند. اما خانم ابتکار ما را هم دریابید. درست است که پلنگ ایرانی از بزرگ‌ترین پلنگ‌های جهان است و تعداد ما نسبت به یوزهای عزیز بیش‌تر است، ولی مرگ‌ومیر ما پلنگ‌ها در سال 92 نگران‌کننده است. راستش من خودم مدتی است به دنبال یک جفت برای تشکیل خانواده می‌گردم، اما هنوز نتوانسته‌ام همسری برای خود پیدا کنم. البته پارسال عاشق یک قلاده شدم، ولی متأسفانه یک پلنگ نر بزرگ از قبل ایشان را نشان کرده بود و من مجبور شدم بی‌خیال آن عشق بشوم و تا به حال به پلنگ ماده‌ای برنخورده‌ام. یعنی ممکن است من تا آخر عمر مجرد بمانم و نتوانم پلنگ بیش‌تر زندگی بهتر را تجربه کنم؟

خانم ابتکار ما جمعیت پلنگ‌های ایرانی که در سراسر ایران پراکنده‌ایم و از هر قوم و قبیله‌ای هم هستیم از شما تقاضا داریم عکس ما را هم روی پیرهن یکی از تیم‌های ملی چاپ کنید و برای بقای ما تلاش بیش‌تر کنید. ما از شما انتظار داریم چنان قوانین محکمی بگذارید که هیچ‌کس به خودش جرأت ندهد به هیچ حیوانی نگاه چپ بکند. بنده به عنوان سخن‌گوی پلنگ‌های ایرانی از همه مردم می‌خواهم که با ما مهربان باشند و کاری نکنند که نسل ما مثل نسل پدران بزرگوارمان یعنی شیر خوزستان و ببر مازندران منقرض بشود.

ببخشید که وقت‌تان را گرفتم.

بقای بقای‌تان!