تفاوت جالب بین اولین و آخرین نقاشی پابلو پیکاسو

عصر ایران- پابلو پیکاسو نقاشی را از کودکی و با مهارتی کم نظیر آغاز کرد. او حدود 8 سال داشت که پس از تماشای یک گاوبازی همراه پدرش، «پیکادور زرد کوچک» را خلق کرد؛ اثری که توانایی فنی و دقت او در بازنمایی سوژه را از همان سال های نخست نشان می دهد.

اما مسیر هنری پیکاسو در ادامه زندگی بارها تغییر کرد. مرگ دوست نزدیکش، کارلوس کاساگماس، در شکل گیری دوره آبی او تاثیر داشت و پس از آن، زندگی در پاریس به شکل گیری دوره صورتی و سپس تجربه های تازه ای انجامید که سرانجام به تولد کوبیسم و یکی از مهم ترین دگرگونی های هنر مدرن منجر شد.

پیکاسو در دهه های پایانی زندگی نیز از تغییر دست نکشید. او به جای تکیه بر مهارت واقع گرایانه دوران کودکی، به استفاده از خطوط آزاد، فرم های اغراق شده و چهره های دگرگون شده روی آورد. موزه هنر مدرن نیویورک نیز در بررسی آثار پایانی او، خودنگاره های سال 1972 را آثاری بسیار شخصی و متفاوت توصیف کرده است.

در میان این آثار، «خودنگاره رو به مرگ» که در سال 1972 و در 90 سالگی پیکاسو خلق شد، جایگاه ویژه ای دارد. چهره ای با چشم های بزرگ و حالتی مضطرب که با مداد و مداد شمعی روی کاغذ اجرا شده و فاصله چشمگیر میان نخستین آثار او و زبان تصویری سال های پایانی زندگی اش را نشان می دهد.

به این ترتیب، فاصله میان «پیکادور زرد کوچک» و خودنگاره های پایانی پیکاسو تنها فاصله میان دو اثر نیست؛ بلکه تصویری از بیش از 80 سال جست وجو، تغییر و شکستن قواعد هنری است.

تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی

آیا «ققنوس» واقعاً وجود داشته است؟

تماشاخانه

خنجر سهراب روی شاهرگ تالاب هورالعظیم / محیط زیست اجازه داد : «بُریده شود»

فیلترینگ را بردارید ؛ این تنها راه نجات امنیت شبکه است

فیلم های دیگر